Αναρτήθηκε από: ΝΚΤ | 17/04/2012

Η «ΠΕΡΑ ΒΡΥΣΗ» ΣΤΑ ΣΚΟΥΡΑΙΪΚΑ.

Κατά αρχάς να ευχηθώ σε όλους τους  Σκουριώτες αλλά και σε όλους τους επισκέπτες της ιστοσελίδας 

 ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ  &  ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ  

Μετά την μικρή ανάπαυλα των ημερών του Πάσχα, επιστρέφοντας σήμερα στην καθημερινότητα, και θέλοντας να αναρτήσω στη σελίδα τις ευχές μου, βρέθηκα μπροστά σε 2 εκπλήξεις!!!!  Μία ευχάριστη και ……. μία «δυσάρεστη».

Η ευχάριστη έκπληξη ήταν τα δύο – πολύ ενδιαφέροντα και νοσταλγικά – σχόλια της κας  Μαριέλλης Σφακιανάκη Μανωλίδου (που προφανώς έχει ρίζες από το χωριό μας).  Προβληματίστηκα γιατί μου ζητήθηκαν φωτογραφίες από διάφορες τοποθεσίες και σημεία του χωριού μας, παρότι υπάρχει η σελίδα «ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΑ ΤΑΞΙΔΙΑ»  με πλούσιο φωτογραφικό υλικό ταξινομημένο κατά  θέμα και κατά τοποθεσία.  Και εδώ βρίσκομαι μπροστά στην 2η έκπληξη……. τη «δυσάρεστη»……  Η ιστοσελίδα μέσω της οποίας γινόταν η παρουσίαση των φωτογραφιών έχει διακόψει τη λειτουργία της (Slide.com closed its doors on March 6, 2012 and is no longer available) και όλο το φωτογραφικό υλικό που έχει αναρτηθεί στη συγκεκριμένη σελίδα έχει προς το παρόν χαθεί. Σύντομα θα βρούμε τη λύση για να έχετε πρόσβαση σε όλο αυτό το υλικό και σε ακόμα περισσότερο. 

Αφού ευχαριστήσουμε την κα  Μαριέλλη Σφακιανάκη Μανωλίδου (κόρη του Κωνσταντινού Ι. Σφακιανάκη και της Ανθής) για τα σχόλιά της, τα οποία δημοσιεύουμε παρακάτω, της αφιερώνουμε ένα  μικρό φωτογραφικό ταξίδι στη «Πέρα Βρύση» που τόσο νοσταλγεί.

ΣΧΟΛΙΟ ΠΡΩΤΟ.

Βρέθηκα παιδί στα Σκουραίικα το 1959. Ήτανε το χωριό της μητέρας μου,το ομορφοχώρι όπως το αποκαλούσανε΄ έζησα δυο μήνες με συμπηκωμένες εικόνες από την καθημερινή εκεί ζωή μέχρι και το πανηγύρι. Θυμάμαι με αφάνταστη νοσταλγία το διάβα στην Πέρα Βρύση για να φέρω νερό.Τότε υπήρχε κι άλλη μια βρύση στην πλατεία του χωριού αλλά εγώ προτιμούσα την μαγική διαδρομή της Πέρα Βρύσης.
Δρόμος προς την θάλασσα δεν υπήρχε. Μία μοναδική φορά που πήγαμε για μπάνιο, αυτό γίνηκε από φιδωτά μονοπάτια. Με θυμάμαι καθισμένη στο σαμάρι ενός γαιδάρου με τα πόδια μου να αιωρούνται κάποιες στιγμές πάνω από γκρεμνά γιατί ο γάιδαρος επέμενε να βαδίζει άκρη άκρη, στο φρύδι των μονοπατιών.
Ονειρεύομαι να ξανάρθω… αν και γνωρίζω πως όλα έκτοτε έχουν αλλάξει.

Μαριέλλη Σφακιανάκη Μανωλίδου

Σχόλιο απο επισκέπτη στίς 15/04/2012 , 12:15 ΜΜ

ΣΧΟΛΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ.

Λαχταράω να δω εικόνες μέσα από το χωριό Σκουραίικα, όπως την
πλατεία, την Πέρα βρύση, τον κεντρικό δρόμο. Βρέθηκα εκεί το 1959. Ξέρω πως όλα θα έχουν αλλάξει. Δεν θα υπάρχουν πια τα καλντερίμια με τις γλυστερές πέτρες, μα σίγουρα κάτι από όλα όσα κρατάει ακόμη πολύτιμο η μνήμη μου θα υπάρχει.

Μαριέλλη Σφακιανάκη Μανωλίδου

Σχόλιο απο επισκέπτη στίς 16/04/2012, 3:44 ΜΜ
 
 

 

  

 
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: