Αναρτήθηκε από: ΝΚΤ | 23/07/2011

ΝΕΡΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ,………………………ΟΜΩΣ ΓΙΑ ΠΟΣΟ ΚΑΙΡΟ ΑΚΟΜΑ.

ΟΜΩΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ :

 

ΚΑΙ ΚΗΠΟΙ………

ΚΑΙ ΠΙΣΙΝΕΣ……

ΚΑΙ ΧΑΛΑΣΜΕΝΟΙ ΥΔΡΟΜΕΤΡΗΤΕΣ……….

ΚΑΙ (ΤΥΧΑΙΕΣ) ΔΙΑΡΡΟΕΣ ΝΕΡΟΥ………..

 

Κάθε ομοιότητα με γνωστές καταστάσεις και συμπεριφορές είναι εντελώς συμπτωματική!

 

ΟΠΟΤΕ Η ΛΟΓΙΚΗ ΛΕΕΙ :

» Ή ΠΡΟΣΕΧΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ»…………

Ή ΑΛΛΙΩΣ ΘΑ ΘΥΜΗΘΟΥΜΕ………..

ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΠΕΡΙΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΠΑΡΑΚΑΤΩ:

Απόσπασμα άρθρου απο  την ιστοσελίδα http://bitzarakis.wordpress.com

……Κατ’ αρχήν το μεγάλο πρόβλημα ήταν τo νερό. Δεν υπήρχε αρκετό. Δεν υπήρχαν οι υποδομές για  να υπάρξει μιά υποτυπώδης καθαριότητα στο σπίτι και ειδικά ατομική.Τα σπίτια ήταν παλιά πετρόκτιστα αλλά όχι καλής κατασκευής χωρίς αποχετευτικό σύστημα,  χωρίς μπάνιο, χωρίς θέρμανση, χωρίς ζεστό νερό. Ετσι η τότε λογική της καθαριότητας ήταν άλλη από αυτή που θεωρούμε σήμερα. Δεν μπορούμε να κάνουμε σύγκριση.

Στο σπίτι μας υπήρχε αποχωρητήριο εξωτερικό, φυσικό για την εποχή εκείνη, δηλαδή στην αυλή. Αλλού το λέγανε απόπατο, εμείς στο σπίτι μας το λέγαμε αποχωρητήριο.  Επρεπε με ολες τίς καιρικές συνθήκες να βγείς έξω, οποιαδήποτε ώρα για να πας στό αποχωρητήριο, καί φυσικά χωρίς φώς την νύκτα, μονάχα μέ κάποιο φακό μπαταρίας αν υπήρχε ή ένα κερί. Φυσικά και δεν λέω τουαλέτα γιατί καμιά σχέση δεν είχε με την σημερινή τουαλέτα.

Στο σπίτι μας υπήρχε ένας βοθρος ο μισός στό δρόμο και ο μισός μεσα στην αυλή. Πάνω στο βοθρο που ήταν μέσα στην αυλή ήταν κτισμένο το δωματιάκι, με μιά πόρτα ξυλινη, πόρτα στο περίπου, εφαρμογή καθόλου, αέρας έμπαινε απο παντού. Στήν μέση του δαπέδου ήταν φτιαγμένη μιά, ας πούμε τούρκικη, λεκάνη από μπετόν [που η πορσελάνη!]. Η τρύπα κατευθείαν στό βόθρο. Νερό δεν υπήρχε στο αποχωρητήριο. Πότε-πότε η μάνα μου έριχνε κανένα κουβά νερό, αλλά σπάνια, γιατί και το νερό ήταν λίγο, αλλά και γιά να μη γεμίσει γρήγορα ο βόθρος! Τους τοίχους τους ασπριζε μιά δυό φορές το χρόνο, η μάνα μου με ασβέστη. Είχε καί μιά μπρόκα [καρφί] στο τοίχο, οπου κρέμαγαν κομμένη εφημερίδα αντι για χαρτί υγείας. Τα παιδικά μου χρόνια δεν το ήξερα το χαρτι υγείας. Ετσι ήταν αναπόφευκτο τα εσώρουχα να βρωμίζουν και από υπολείμματα των περιτωμάτων αλλά και απο το μελάνι των κακοτυπωμένων τότε εφημερίδων.  Και μήπως άλλαζαν τα εσώρουχα καθε μέρα! Δεν νομίζω. Πρέπει νά πω ότι πολλές φορές δεν χρησιμοποιούσαμε το αποχωρητήριο αλλά πηγαίναμε στο αχίρι [σταύλο]. Αποπατούσαμε, λοιπόν, εκεί σε κάποια γωνιά μαζι με τα ζώα, καί μόλις τελείωναμε πηγαίναν οι κότες και τα έτρωγαν. Ετσι ήταν, όχι μόνο στό δικό μας σπίτι, αλλά, σε ολα τα σπίτια με κάποιες βέβαια παραλλαγές.

Ούτε στά σχολεία υπήρχαν αποχωρητήρια. Στα διαλλείματα ψαχναμε κανένα χάλασμα ή καμμιά γωνιά ή ουρούσαμε στό ύπαιθρο. Και για τα κορίτσια βέβαια μεγαλύτερο το πρόβλημα. Πολύ αργότερα φτιάξανε ουρητήρια καί αποχωρητήρια.

Νιπτήρας

Δέν υπήρχε τουλάχιστον στο σπίτι μας. Στο σπίτι μας υπήρχε η λεγόμενη κουζίνα που ήταν και καθημερινό και μαγειρίο και τα πάντα. Σε μιά πλευρά λοιπόν πίσω από τη πόρτα ήταν ο νεροχύτης. Τσιμεντένιος, αρκετά μεγάλος. Στήν αριστερή του πλευρά υπήρχε ψηλότερα ένα βρυσάκι, δηλαδή, ένα λαμαρινένιο δοχείο περίπου 10 λίτρων με μιά μικρή βρυσούλα. Βάζαμε μέσα το νερό, κρύο ή ζεστό. Εκεί λοιπόν και τα πιάτα έπλυνε η μάνα μας, και όταν ξυπνούσαμε πλέναμε τα πρόσωπα μας, και ο πατέρας ξυριζότανε, και τις Κυριακές το πρωί πλέναμε λαιμό, μπράτσα, μασχάλες για να πάμε στην έκκλησία. Απορρυπαντικό,  σαπούνι και μόνο αυτό.

 

Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΜΟΥ ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΣΥΓΧΩΡΙΑΝΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΕΤΕ ΤΥΧΑΙΕΣ....... ΔΙΑΡΡΟΕΣ ΝΕΡΟΥ.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: