Αναρτήθηκε από: ΝΚΤ | 04/03/2011

«Τα ξεχνάμε όλα. Σφουγγάρι….»

«Τα ξεχνάμε όλα. Σφουγγάρι…και αν χρειαστεί ακόμα και σφουγγαρόπανο»

Παραφράζω λίγο την γνωστή δήλωση Ελληνα πολιτικού  και προτείνω να την κάνουμε πράξη και σύνθημα μας. 

Οχι σε κάποια δύσκολη στιγμή ,οχι σε κάποιο συγκεκριμένο ζήτημα αλλά παντού και μάλιστα :

                          Εδώ και Τώρα 

 

Η αλήθεια είναι ότι :

Έργα έχουν γίνει πολλά και από πολλούς συγχωριανούς μας που τις τελευταίες δεκαετίες ασχολήθηκαν με τα κοινά σε όλους  τους  χώρους  (Τοπική Αυτοδιοίκηση, Συλλόγους, Εκκλησιαστικές Επιτροπές, Σχολικές Επιτροπές κλπ.) Όμως και τα λάθη που έχουν γίνει όλα αυτά τα χρόνια από τους ίδιους ανθρώπους  είναι εξίσου πολλά και σε κάποιες περιπτώσεις ίσως περισσότερα.

Ομως δεν πρέπει να κρύψουμε ότι :

Προσωπικές ή οικογενειακές ή συγγενικές αντιδικίες, προσωπικά συμφέροντα ή φιλοδοξίες, κομματικές αντιπαραθέσεις ή μικροκομματικά συμφέροντα και οπαδικές νοοτροπίες δεν έχουν επιτρέψει σχεδόν ποτέ και μάλλον σε κανένα μας να δει την πραγματικότητα κατάματα, να επικροτήσει τα σωστά, να κάνει καλοπροαίρετη κριτική, να συμβάλει με όλες τις δυνάμεις του για το κοινό καλό,να  κάνει κοινωφελείς  προτάσεις και ακόμη (γιατί να μην το κάνει; ) να καταγγείλει και να καταδικάσει δημόσια(αλλά ευπρεπώς) όποια ενέργεια είναι ενάντια στα καλώς νοούμενα συμφέροντα της τοπικής κοινωνίας από όπου και αν αυτή προέρχεται χωρίς να βάζει το φίλτρο της κομματικής, φιλικής ή συγγενικής παραμόρφωσης – ωραιοποίησης.

ΑΥΤΑ ΤΑ ΛΙΓΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΤΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΣ .

ΑΠΟ ΣΗΜΕΡΑ ΤΑ ΝΕΑ ΤΩΝ ΣΚΟΥΡΑΙΪΚΩΝ ΓΥΡΙΖΟΥΝ ΣΤΑ ΓΝΩΣΤΑ ΟΜΟΡΦΑ,

ΕΥΧΑΡΙΣΤΑ ΚΑΙ  ΝΟΣΤΑΛΓΙΚΑ ΟΠΤΙΚΑ ΤΑΞΙΔΙΑ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ & ΤΟ ΧΘΕΣ.

Advertisements

Responses

  1. Αγαπητέ Νίκο και φίλοι συγχωριανοί καλημέρα. Διαβάζοντας το άρθρο περί «Τα ξεχνάμε όλα. Σφουγγάρι» που αναφέρεται σε λάθη αλλά και προσφορές απο τους τοπικούς κατα καιρούς εκλεγμένους (άρχοντες), κατά τη διάρκεια της θητείας τους, ώς εκπρόσωποι του χωριού, θα ήθελα να σημειώσω δύο πράγματα. Παρακολουθώντας χρόνια τη πορεία του χωριού μας θα είμουν πολύ ευτυχής αν έβλεπα ενα Σκουριώτη εκπρόσωπο να πραγματοποιεί τα όσα έχει προαναγγείλει πρίν την εκλογή του. Και τούτο γιατι φαίνεται να λειτουργούν και σκέφτονται ως οι κοινοί πολιτικοί.
    Πολλά ακούσαμε τα τελευταία χρόνια οτι θα γίνουν από πολλούς, όχι πως δεν έγιναν κάποια, αλλά περισσότερα σημαντικά, ίσως αφέθηκαν στην τύχη τους.
    Θύμαμαι όταν οι δρόμοι που κατέβαιναν στις παραλίες ήταν ακόμα χωματόδρομοι. Τότε πραγματικά ως καλοί χωριανοί βάζαμε όλοι λεφτά και με προσωπική εργασία ο καθένας (από τσουγράννα μέχρι φτιάρι, από μικρά παιδιά μέχρι μεγαλύτερους) τσιμεντοστρώναμε τα κομμάτια αυτά για να έχουμε πιο ανθρώπινες μετακινήσεις. Σήμερα που υπάρχουν η καλύτερα υπήρξαν Ευρωπαικές χρηματοδοτήσεις δεν χρησημοποιήθηκαν όπως έπρεπε για τη συντήρησή τους η και ακόμα για τη βελτίωσή τους με αποτέλεσμα σημεία των δρόμων αυτών σήμερα να θυμίζουν εικόνες ντροπής, αδιαφορίας, ακόμα και συμφερόντων. Συγκεκριμένα τα κομμάτια που οδηγούν προς τις παραλίες του Πεύκου μέσω Παναγίτσας αλλά και του Κάμπου που ξεκινάνε λίγο πριν την είσοδο του χωριού είναι από εφιαλτικοί έως απαράδεκτοι. Θα μου πει κάποιος αγροτικοί δρόμοι είναι. Σ’ αυτούς θα θυμίσω οτι ο σχετικά καινούριος δρόμος που οδηγεί μέσω του Γερουέλεϊ που λέμε, λίγο μετά το μεγάλο ρέμα που κάνουμε δεξιά για το Πεύκο, από χωματόδρομος καλής ποιότητας μετατράπηκε σε ά σ φ α λ τ ο σε χρόνο υποδειγματικό. Τυχαίο? Δε θα μπορούσαν τα χρήματα αυτά να επενδυθούν στο είδη υπάρχον οδικό δίκτιο που οδηγεί και στις τρείς παραλίες έτσι όλοι αυτοί τη στιγμή να απολαμβάνουν, αν όχι έναν ασφαλτωμένο δρόμο, έναν καλύτερης τσιμέντινης ποιότητας όπως αυτός της Πέρρης? Θα μπορούσαν! Γιατί δεν έγινε?
    Δυστηχώς εμείς οι ίδιοι αυτοκαταστρεφόμαστε. Σε βάρος του γενικού συνόλου, στο παρασυρμό της εποχής, προκειμένου να αυτοεξυπηρετηθούμε ή να επωφεληθούμε. Διώξαμε ακόμα και τα καλντερίμια. Ακόμα θυμάμαι εκείνα τα όμορφα πέτρινα αυλάκια που τα κάλυψε το τσιμέντο προκειμένου να μπαλοθούν οι τρύπες απο τα έργα που είχαν προκύψει. Μακάρι να ξαναγυρίσουν ή να πετρωστρωθούν αυτά ή (μέρος τους ) τα εσωτερικά δρομάκια, σοκάκια, του χωριού κάποτε. Δύσκολο δεν είναι. Ρίξτε μια ματιά στη πλατεία των Κουμεϊκων. Κάθε μέρα όλο και κάποιος περνάει απο εκεί.
    Αυτά και όχι μόνο είναι κάποια από τα σημαντικά έργα που κατά την προσωπική μου άποψη παραμελήθηκαν η αφέθηκαν στην τύχη τους μέχρι και το τελευταίο εκπρόσωπο του χωριού μας. Οι θέσεις αυτές δεν είναι δοξαστικές, ούτε κομπαστικές, ούτε να καθόμαστε στο ειδικά διαμορφωμένο στασίδι της εκκλησίας. Όπου όταν αποτυγχάνεις δεν θα πρέπει και να ξαναζητάς ψήφο. Είναι για δουλειά και τρέξιμο με συνεχή ενημέρωση των χωριανών σε οργανωμένες συναντήσεις που αν και είναι μικρή κοινωνία έχουν το δικαίωμα της ενημέρωσης και των πεπραγμένων του κάθε εκρποσώπου για το χωριό. Τέτοια άτομα θα πρέπει να καταλαμβάνουν τ έ τ ο ι ε ς θέσεις. Οι υπόλοιποι ας καθόμαστε να πίνουμε καμμία σούμα. Ας ελπίσουμε ο νέος εκπρόσωπος να κάνει περισσότερα και κ α λ ύ τ ε ρ α. Άλλωστε η καλύτερη διαφήμηση είναι το ίδιο έργο που αφήνει ο καθένας πίσω του. Δουλειές και έργα υπάρχουν άφθονα αν θέλει κανείς να ασχοληθεί ακόμα και σε ένα μικρό χωριό όπως εμείς. Είναι στο χέρι όλων αν θέλουμε να αλλάξουμε τις άσχημες νοοτροπίες που μας διακατέχουν και να υπερασπιστούμε το καλό προς όφελος όλων αλλά και του χωριού μας κυρίως. Ας πάρουμε παράδειγμα τους κοντοχωριανούς.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: