Αναρτήθηκε από: ΝΚΤ | 20/02/2011

…αιωνία η μνήμη μας …και ο θεός να μας φυλάξει!

ΑΠΟ ΧΘΕΣ ΣΚΕΦΤΟΜΟΥΝ ΑΝ  ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΚΑΤΙ ΓΙΑ ΤΟ ΧΘΕΣΙΝΟ «ΑΘΛΗΤΙΚΟ» ΓΕΓΟΝΟΣ.

ΑΝ ΠΡΕΠΕΙ ,ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ «ΣΟΒΑΡΟΙ» ΑΝΘΡΩΠΟΙ, ΝΑ ΑΣΧΟΛΟΥΜΑΣΤΕ ΜΕ ΤΑ ΚΑΜΩΜΑΤΑ ΚΑΠΟΙΩΝ ΛΕΦΤΑΔΩΝ.

ΑΠΟ ΧΘΕΣ ΕΧΩ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΔΕΚΑΔΕΣ ΑΡΘΡΑ,ΣΟΒΑΡΕΣ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ ΕΙΔΙΚΩΝ,ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ,ΦΙΛΑΘΛΩΝ,ΟΠΑΔΩΝ,ΚΑΦΡΩΝ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΘΕΣΜΙΚΩΝ ΠΑΡΑΓΟΝΤΩΝ ΤΟΥ ΛΑΟΦΙΛΟΥΣ «ΑΘΛΗΜΑΤΟΣ».

ΣΗΜΕΡΑ ΟΜΩΣ ΔΙΑΒΑΣΑ ΤΟ ΑΠΛΟΪΚΟ ΣΧΟΛΙΟ ΕΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ ΣΤΟ «TROMAKTIKO» ΠΟΥ ΒΛΕΠΕΙ ΤΟ ΘΕΜΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΣΚΟΠΙΑ …..ΜΗΠΩΣ ΕΧΕΙ ΔΙΚΙΟ;

(Το αντιγράφω όπως το διάβασα)

Παρακολουθώντας την επικαιρότητα και όλα τα δεινά που ταλανίζουν την ελληνική κοινωνία (ανεργία, ακρίβεια ,καταστρατήγηση ελευθεριών, δικαιωμάτων,αξιων και ιστορικης ταυτοτητας) …είδαμε και το ντέρπυ, αιωνίων,αιωνίων ηλιθίων!… οπως είμαστε χωρισμένοι-διχασμένοι, απο καταβολής μας ως έθνος,ως λαός και ως νεοέλληνες ειδικότερα!Καλά να πάθουμε δικομματισμό θέλουμε ,δυο ομάδες θέλουμε,…όλοι να κερδίζουμε θέλουμε… όλα για την πάρτη μας!Δυστυχως η ελληνικη κοινωνια εχει πεσει σε μεγάλο τελμα και απ ‘ ότι φαίνετε ειναι και μη αναστρέψιμη η κατάσταση.Ολα αυτά αντικατοπτρίζονται και στο ποδόσφαιρο μας!Άλλωστε το ποδόσφαιρο είναι το όπιο των λαών…για μια βδομαδούλα ξεχάστε ΔΝΤ και όλα τ’ άλλα που μας απασχολούν… θα έχουμε τους αιωνίους…αιωνία η μνήμη μας …και ο θεός να μας φυλάξει!

ΑΝΤΕ ΓΕΙΑ……….(Ν.Κ.Τ.)

 

Advertisements

Responses

  1. Το ποδόσφαιρο, το μπάσκετ, κ.α αθλήματα ,για μας που δεν ασχολούμαστε επαγγελματικά αλλά είμαστε φίλαθλοι ή οπαδοί, είναι μια ωραία ασχολία από τα επουσιώδη και ασήμαντα πράγματα της ζωής που μας διασκεδάζουν. Και ασφαλώς μας αποφορτίζει και μας διασκεδάζει να δεχόμαστε και να ανταποδίδουμε πειράγματα από φίλους και συναδέλφους μετά από μια ήττα ή μια νίκη της αγαπημένης μας ομάδας… Αν όμως αυτή την ασχολία την μεταθέτουμε στα βασικά και πρωταρχικά πράγματα της ζωής ,τότε έχουμε αποτελέσματα σαν την «καφρίλα» και βιαιότητα που ακολούθησε το χθεσινό ντέρμπυ μεταξύ Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού αλλά και πολλούς άλλους αγώνες φέτος και τα περασμένα χρόνια. Το χειρότερο δε είναι ότι έχει ξεφύγει από τους αγώνες μόνο του ποδοσφαίρου και του μπάσκετ και βλέπουμε να σημειώνονται επεισόδια μεταξύ «οπαδών» (συμμοριών θα έλεγα καλύτερα) και σε αγώνες όπως βόλεϋ γυναικών χάντμπωλ ακόμα και στίβου!!! Το πρόβλημα γίνεται μεγαλύτερο όταν οι παράγοντες αλλά και οι αθλητές των ομάδων αντί να καταδικάζουν τα επεισόδια καλύπτουν με την στάση τους τις βιαιότητες αυτές (αν αναφέρω παραδείγματα θα χρειαστώ τουλάχιστον 10 σελίδες Α4 !!!). Το θέμα είναι τι κάνουμε εμείς. Τα πρωτεύοντα λοιπόν πράγματα της ζωής μας είναι η υγεία ,η εργασία μας , η ισονομία , η κοινωνική δικαιοσύνη, η δημοκρατία , και πολλά άλλα. Από αυτά λοιπόν που ανέφερα τα περισσότερα σήμερα είτε έχουν χαθεί είτε απειλούμαστε να τα χάσουμε με σχεδόν αποκλειστική ευθύνη των εκάστοτε κυβερνόντων εδώ και 30 χρόνια τουλάχιστον…Γιατί αυτό που ζούμε σήμερα , λυπάμαι που το λέω αλλά δεν είναι δημοκρατία , αλλά μια επίφαση δημοκρατίας ( ή για να είμαι πιο σκληρός μια κοινοβουλευτική δικτατορία) και ασφαλώς τείνουν να εκλείψουν η ισονομία και η κοινωνική δικαιοσύνη άσε που πολλοί συνάνθρωποι μας έχουν χάσει την εργασία τους αλλά και αυτοί που την έχουν ακόμη αναγκάζονται να εργαστούν με ολοένα και πιο άθλιους και εξευτελιστικούς όρους εργασίας. Για να επανέλθω στο αρχικό μας θέμα λοιπόν, αυτά τα επεισόδια μας κάνουν να αναρωτηθούμε πως είναι δυνατόν ενώ τόσα χρόνια που γίνονται επεισόδια και τα πρόσωπα των πρωταγωνιστών διακρίνονται πεντακάθαρα στις τηλεοπτικές οθόνες δεν έχει συλληφθεί και καταδικασθεί κανένας ; Θα ασχολούμαστε με τα χθεσινά επεισόδια για μέρες ίσως και για μήνες. Εύκολα επομένως συμπεραίνουμε ότι τέτοια επεισόδια είναι βούτυρο στο ψωμί των εκάστοτε κυβερνόντων γιατί αντί να ασχολούμαστε με κατακτήσεις ετών που χάνονται σε μια νύχτα ασχολούμαστε με τα ασήμαντα και επουσιώδη…

    Θ.Κ.

  2. ΔΥΣΤΥΧΩΣ «ΚΡΕΤΙΝΟΙ» ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΟΙ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ,ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΤΟΠΟΥΣ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΠΟΧΕΣ.
    ΤΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΕΠΙΤΗΔΕΙΟΙ «ΛΕΦΤΑΔΕΣ» ΤΟΥΣ ΕΚΤΡΕΦΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΙΚΑΝΟΠΟΙΟΥΝ ΤΑ ΑΡΡΩΣΤΗΜΕΝΑ ΠΑΘΗ
    Η ΜΕΓΑΛΟΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΟΥΣ ΠΑΝΤΑ ΦΥΣΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΟΧΗ ΤΗΣ ΕΚΑΣΤΟΤΕ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΗΓΕΣΙΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ.

    ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΜΗΝ ΣΥΜΦΩΝΗΣΩ ΣΑΝ «ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ» ΠΑΛΑΙΑΣ ΚΟΠΗΣ ΜΕ ΤΟ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟ ΟΝΕΙΡΟ
    ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ (Αργύρη Παγαρτάνη) ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ : http://www.contra.gr/Columns/ValueBet/310866.html

    «Καλόπουλε, Τρύφωνα, σήμερα τελειώσατε από τη διαιτησία. Με ακούτε; Τελειώσατε»… Έξαλλος ο Μαρινάκης, με πρόσωπο αναψοκοκκινισμένο, βαράει με τη γροθιά του την πόρτα στα αποδυτήρια των διαιτητών και φωνάζει δυνατά, για να είναι σίγουρος ότι τον ακούνε όσοι βρίσκονται πίσω της… Οι γύρω του προσπαθούν να τον συνεφέρουν, αλλά τίποτα. Η οργή του δεν έχει όρια μετά τη νίκη του Ολυμπιακού με 2-1 επί του Παναθηναϊκού…
    Το μόνο που του τραβάει την προσοχή και σταματάει να βαράει την πόρτα είναι μια ορδή από αφιονισμένους ερυθρόλευκους οπαδούς, απ’ αυτούς που μπούκαραν στο γήπεδο για να «πανηγυρίσουν» και βρήκαν την ευκαιρία, κρυμμένοι πίσω από την ανωνυμία τους, να ρίξουν και τις ψιλές τους. Τον περικυκλώνουν, φωνάζουν τα γνωστά «Μαρινάκης, οε, οε, οε», κι έτσι μέσα στο μεθύσι τους δεν παρατηρούν τα μάτια του που πετάνε σπίθες… «Δώστε μου τα ονόματα και τις διευθύνσεις σας παλικάρια, να σας στείλω το λογαριασμό από τη ζημιά που μου κάνατε σήμερα. Τα έσοδα που θα χάσω από τα επόμενα ματς που θα παίξουμε κεκλεισμένων των θυρών, το πρόστιμο που θα πληρώσουμε, άσε την ηθική βλάβη που έπαθα σαν σύλλογος. Δεν ντρέπεστε ρε, και θέλετε να λέγεστε και φίλαθλοι του Ολυμπιακού»; Υπό το φόβο της… αναγνώρισης, το κέφι σπάει μονομιάς, οι αφιονισμένοι ηρεμούν ως διά μαγείας και σπεύδουν να εξαφανιστούν…

    Ο Μαρινάκης ξαφνικά μένει μόνος του. Κατεβάζει το κεφάλι και μονολογεί: «Ακούς εκεί… Να κάνω τόσες θυσίες, να δίνω του κόσμου τα λεφτά για να φτιάξω ομάδα από την αρχή, να με παραδέχονται όλοι ότι έχω την καλύτερη ομάδα και παίρνω αέρα το πρωτάθλημα και να βρίσκεται ένας Καλόπουλος κι ένας Τρύφωνας να τους δίνουν άλλοθι και 100-200 ηλίθιοι να μου κάνουνε ζημιά»…

    … Και μετά ξύπνησα. Μπορεί να το παράκανα με το βραδινό κεμπάμπ. Μπορεί η – ακραιφνώς πρασίνων αισθημάτων – σύζυγός μου να έβαλε κάμποσο πιπέρι παραπάνω, για να πάρει έστω και μια «εξ αγχιστείας» εκδίκηση για την άδικη ήττα της ομάδας της. Μπορεί να φταίει κι αυτό το σφίξιμο στο στομάχι, αυτό το τσίμπημα, που το ένιωσα όταν είδα να ακυρώνεται το γκολ του Κατσουράνη και που έγινε σφάχτης όταν ο Τζιμπούρ έβαλε το 2-1 και έγινε η εισβολή στο γήπεδο… Τι όνειρα βλέπει κανείς, ε;

    Αν για κάτι υπερηφανεύομαι είναι ότι είμαι γαύρος «παλαιάς κοπής». Απ’ αυτούς που δεν ενοχλούνται να δουν μπάλα παρέα με τον βάζελο κολλητό τους. Εζησα έστω και παιδάκι, έστω και στους ώμους του μπαμπά ή αργότερα πιασμένος από το χέρι του, το «Καραϊσκάκης» γεμάτο κόσμο αλλά ΚΑΙ παναθηναϊκούς. Πήγα στη Λεωφόρο και φορούσα το κασκόλ του Ολυμπιακού και μπήκα στο γήπεδο και φώναξα και έφυγα και κανένας δεν με πείραξε. Κι όλα αυτά τα χρόνια πονάω που ούτε τα σημερινά παιδιά, ούτε – προφανώς – και τα μελλοντικά δεν θα ζήσουν κάτι τέτοιο. Και περισσότερο πονάω γιατί όλοι εμείς, που τη ζήσαμε αυτή την εποχή και ξέρουμε πόσο όμορφη είναι, το’ χουμε πια αποδεχτεί ότι δεν γίνεται τίποτα να την αλλάξουμε. Πολύ με πονάει αυτή η ανημποριά να αντιδράσω στην καφρίλα…

    Σαν γαύρος «παλαιάς κοπής», λοιπόν, δικαιούμαι ΠΡΩΤΟΣ ΕΓΩ να έχω παράπονα από τον Καλόπουλο και τον Τρύφωνα και όσους ηλίθιους πήγαν να το παίξουν τζάμπα μάγκες το σαββατόβραδο (βρείτε μου έναν που θα τα έβαζε τετ-α-τετ με τον Σισέ π.χ. σε οποιοδήποτε άλλο χώρο και αμέσως αποσύρω τις κατηγορίες…) . Και δικαιούμαι να ονειρεύομαι έναν Μαρινάκη όπως ακριβώς τον θέλω εγώ, να τσαντίζεται που οι διαιτητές έκαναν τα λάθη που έκαναν και μουτζούρωσαν με τρόπο ανεξίτηλο το πρωτάθλημα που παίρνω, και με τον κόσμο που μπήκε στο γήπεδο «για να πανηγυρίσει», αλλά στην ουσία για να εκφοβίσει και να δηλώσει με την παρουσία του ότι «εδώ είναι Πειραιάς, να’ ουμε». Διότι στο λογαριασμό του Μαρινάκη θα χρεωθεί η… πανταχούσα της τιμωρίας, όποια κι αν είναι αυτή.

    Γιατί, Καλόπουλε και Τρύφωνα, μου στερείτε τη χαρά να επιστρέψω στο θρόνο του πρωταθλητή χωρίς μουτζούρες; Εγώ, ως γάβρος πρέπει να σας κυνηγήσω πρώτος και να απαιτήσω την παραδειγματική σας τιμωρία, που δώσατε το δικαίωμα στον αντίπαλο να έχει δίκαια παράπονα. Και να μου λέει στον αιώνα τον άπαντα «ναι, αλλά αν ο Καλόπουλος είχε μετρήσει το γκολ του Κατσουράνη θα βλέπατε τι θα γινόταν». Οπου το «τι θα γινόταν» είναι άγνωστο μεν, μπορεί να πάει από το «άσε ρε, θα ισοφαρίζαμε στο πιτς φυτίλι και πάλι την πλάτη μας θα βλέπατε», στο «και πάλι ρε, νομίζετε ότι από το -4 θα παίρνατε πρωτάθλημα» μέχρι το «θα σας σπάγαμε τον τσαμπουκά ρε, θα χάνατε τη γη κάτω από τα ποδάρια σας και θα σας προσπερνάγαμε σε δύο αγωνιστικές». Αυτό είναι το πρόβλημα. Ο συντελεσμένος μέλλοντας των προτάσεων αυτών. Το ότι αφού το πράγμα διακόπηκε βιαίως και δεν ακολούθησε τη «φυσική» διαδικασία, κανείς δεν μπορεί να ξέρει τι θα γινόταν.

    Γιατί εσείς, και καλά ολυμπιακάρες, μου στερείτε τη χαρά να δω την ομάδα μου από κοντά; Να πανηγυρίσω σαν άνθρωπος; Να συμμετέχω αύριο σε μια ποδοσφαιρική συζήτηση και να μην χρειάζεται να απολογούμαι συνεχώς για τα καμώματά σας; Και μην μου πιπιλήσετε τη γνωστή καραμέλα «είμαστε ανεγκέφαλοι και δεν ξέρουμε τι κάνουμε» και «είμαστε παιδιά και παρασυρόμαστε», γιατί με κάνετε ακόμα περισσότερο θηρίο. Πολύ καλά ξέρετε τι κάνετε. Κάνετε αυτά που σας παίρνουν εκεί που σας παίρνει. Αλλιώς θα πρέπει να δεχτούμε ότι σας βάζουν εμφυτεύματα μυαλού πριν από τα ευρωπαϊκά ματς και «ξέρετε τι κάνετε» και με το που τελειώνουν αυτά σας τα αφαιρούν για να «μην ξέρετε τι κάνετε»…

    Κι αν αρχίσετε να κλαψουρίζετε ότι «τώρα σε έπιασε ο πόνος; Τον Ευθυμιάδη δεν θυμάσαι που τον τουλουμιάσανε στο ξύλο στη Λεωφόρο; Και στην Τούμπα που κυνηγάγανε το Νικοπολίδη;» θα σας πω ότι εμένα με ενδιαφέρει η ομάδα μου. Αν ο άλλος είναι χαμηλού επιπέδου, δικαίωμά του και πρόβλημά του. Εγώ είμαι ολυμπιακός. Ούτε θέλω να γίνω σαν τα μούτρα κανενός, και πολύ περισσότερο δεν με αθωώνει κανένας αν προσπαθήσω να του μοιάσω. Δεν ξέρω κανέναν κλέφτη που να υπερασπίστηκε τον εαυτό του στο δικαστήριο με τη φράση «κύριε πρόεδρα, εμένα βρήκες να πιάσεις, δεν βλέπεις που όλος ο κόσμος γύρω μας κλέβει;»

    Υ.Γ. Το ξέρω ότι είμαι μειοψηφία. Μπορεί κι ελάχιστη μειοψηφία. Αλλά… υπάρχω κι εγώ. Υπάρχει κι αυτό το είδος γαύρων. Που δεν πανηγυρίζουν κι αισθάνονται το στομάχι τους βαρύ μετά τα όσα είδαν.

    Αργύρης Παγαρτάνης

    Υ.Γ. ΛΥΠΑΜΕ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΓΙΑΤΙ ΣΕ ΚΑΠΟΙΕΣ ΤΕΤΟΙΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΘΛΙΒΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΟΥΝ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ.
    ΔΙΑΠΙΣΤΩΝΩ ΟΤΙ ΣΤΟ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ,ΦΙΛΙΚΟ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΥΓΓΕΝΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΜΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ «ΗΛΙΘΙΟΙ» ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΚΑΘΕ ΤΟΣΟ ΝΑ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΟΥΝ ΤΟΝ ALBERT
    EINSTEIN ΟΤΑΝ ΕΛΕΓΕ ΟΤΙ:»Μόνο δύο πράγματα στον κόσμο είναι άπειρα:το σύμπαν και η ανοησία,αν και δεν είμαι σίγουρος για το πρώτο»

  3. ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ «ΦΙΛΟΥΣ ΜΟΥ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ» ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ
    ΝΑ ΑΦΗΝΟΥΝ ΝΑ ΤΟΥΣ ΦΟΡΑΝΕ ΠΑΡΩΠΙΔΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΚΦΡΑΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΑΝΥΠΟΦΟΡΗ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΪΣΜΟ….
    ΣΗΜΕΡΑ ΑΦΟΡΑ ΤΟΥΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥΣ,ΟΜΩΣ ΚΑΤΙ ΑΝΑΛΟΓΟ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΟΥΝ ΚΑΙ ΑΡΚΕΤΟΙ «ΦΙΛΑΦΛΟΙ»(ΑΝΟΗΤΟΙ ΟΠΑΔΟΙ) ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΕΚ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΟΚ ΚΑΙ…ΚΑΙ….ΚΑΙ….ΚΑΙ ΑΚΟΜΑ ΟΜΑΔΩΝ ΠΟΥ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ Α΄ή Β΄ΤΟΠΙΚΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ.

    Ολυμπιακάρα μου !

    του Δημήτρη Καμπουράκη

    Άφησα μια μέρα να περάσει, για να καταλαγιάσει ο κουρνιαχτός γύρω μου και μέσα μου. Καθότι -το ομολογώ- βλέποντας τον περιβόητο αγώνα, μια ταραχή την έπαθα.
    Γεννήθηκα σε μια πόλη γεμάτη Ολυμπιακούς και μεγάλωσα σ’ ένα σπίτι με μια αφίσα του Σιδέρη στο αποθηκάκι. Είχε φαρδιές κόκκινες ρίγες η φανέλα του και πατούσε μια τρίφυλλη μπάλα με το πόδι του. Πρώτη φορά που πήγα σε αθηναϊκό γήπεδο στα δεκαπέντε μου (στα Χανιά πήγαινα τακτικά τσαμπατζής, έπαιζαν τότε β’ εθνική), πήγα μόνο και μόνο για να δω τον Τριαντάφυλλο με τις φαβορίτες. Πουλούσα πασατέμπο τέσσερα ολόκληρα χρόνια στο παλιό Καραϊσκάκη σε αγώνες του Ολυμπιακού και του Εθνικού, όταν ήμουν φοιτητής. Ας μην συνεχίσω με παίχτες, χρονιές και αγώνες, ως σήμερα. Πολυλογία θα ήταν.

    Έχω ένα βαθύ συναισθηματικό δέσιμο με τον Ολυμπιακό. Από παιδάκι. Εκτός από τον μύθο της ομάδας, με γοήτευαν πάντα και οι κοινωνικές αναφορές των οπαδών της. Γούσταρα που οι γαύροι μας ήταν από τις πιο φτωχικές γειτονιές του λεκανοπεδίου. Ο οπαδός του Ολυμπιακού που κατέβαινε στο Καραϊσκάκη, μού έφερνε πάντα στο μυαλό την εικόνα του οικοδόμου κι ας έδερνε τη γυναίκα του όταν γύριζε σπίτι. Ο Παναθηναϊκός πάλι, μου έφερνε την εικόνα του μικροαστού υπαλλήλου που παίρνει το τρόλεϋ. Σαχλαμάρες θα πείτε, ειδικά στις μέρες μας και για ομάδες πανελλαδικής εμβέλειας… το ξέρω, αλλά έτσι τα είχα εγώ τακτοποιήσει μέσα μου. Ακόμα και όταν η ομάδα δεν έπαιζε καλά στο γήπεδο, η εξέδρα μας ήταν πάντα κάτι το αξεπέραστο.

    Γούσταρα που η ομάδα έπαιρνε πρωταθλήματα και μ’ ενοχλούσε που ποτέ δεν τα κατάφερνε στην Ευρώπη. Έλεγα ότι ο Ολυμπιακός έχει κόμπλεξ ανωτερότητας όταν παίζει στην Ελλάδα και κόμπλεξ κατωτερότητας όταν παίζει στην Ευρώπη. Ο Παναθηναϊκός -έλεγα- έχει ακριβώς τα αντίθετα. Είχα φτιάξει και σ’ αυτό τη θεωρία μου, σαν κάθε οπαδός που όλα τα βολεύει μέσα του. Διάβαζα για τις παράγκες, έβλεπα τις αγριότητες των οργανωμένων, μ’ ενοχλούσε πολλές φορές η έπαρση του Κόκκαλη, αλλά σάματις τέτοια παρόμοια δεν λέγανε και για τον Βαρδινογιάννη οι δικοί μας; Κι έπειτα, ποιός ήθελε έναν loοser Πρόεδρο ή έναν έντιμο άφραγκο στο τιμόνι; Κανείς. Σε καμία ομάδα.

    Έκανα τα στραβά μάτια πολλές φορές, αλλά χωρίς να αρνούμαι την πραγματικότητα και χωρίς να συμμετέχω. Απλώς φρόντιζα να διαχωρίζω την αγάπη μου για τον Ολυμπιακό, από το χάλι τής εν’ γένει κατάστασης στα γήπεδα. Μπορούσα να ξεχωρίζω την περηφάνεια μου για το χρώμα μας, τις σημαίες μας, την εξέδρα μας και την ιστορία μας, από τα δεινά του ελληνικού ποδοσφαίρου κι ας είχαν οι ηγέτες μας μέγιστη ευθύνη γι’ αυτά ως ηγέτες πρωταθλητή. Στο τέλος τέλος, θα πάψουμε δηλαδή να είμαστε οπαδοί ή φίλαθλοι της μητρικής μας ομάδας, επειδή υπάρχουν απατεώνες παράγοντες και χαχόλοι οργανωμένοι; Αυτά έλεγα, όπως και πολλοί άλλοι απ’ όλες τις ομάδες.

    Ήρθε όμως η ώρα να σας πω και τι νιώθω τώρα:
    Ολυμπιακάρα μου, λέω να πάψω να σ’ αγαπάω για μερικά χρόνια. Άλλη ομάδα δεν πρόκειται να επευφημήσω, δεν το βαστάω. Αλλά κι αυτό που είδα, δεν το ανέχομαι. Με πλήγωσες ρε και δε χρειάζεται να σου εξηγήσω γιατί. Δεν κάνουμε πηγαδάκι με αντιπάλους τώρα… μεταξύ μας μιλάμε και συνεννοούμαστε με τα μάτια. Τέρμα το γνωστό «αυτό κάνουν κι οι άλλοι» ή «θα το έκαναν αν μπορούσαν». Εγώ δε θέλω πια να το κάνω. Δε θέλω να είμαι σαν τους άλλους, διότι έτσι δικαιολογώ κάθε τι που με κάνει πολύ χειρότερο τους. Τελεία και παύλα. Δε σε πουλάω εγώ Ολυμπιακάρα μου, να το ξέρεις, εσύ με πούλησες. Θα περιμένω, μην και με τον καιρό ξαναβρείς αυτό που έχασες. Τον εαυτό σου, την ψυχή σου. Αν τα ξαναδώ, θα διαβώ πάλι τη θύρα του Καραϊσκάκη και θα ξαναδακρύσω για πάρτη σου. Και θα ξανακάτσω στα πέτρινα σκαλιά του (όχι στα καθίσματα των νέων καιρών), θα ξανα-ουρλιάξω όταν βάλει γκόλ ο Δεληκάρης και θα ξανα-αποθεώσω τα ανάποδα ψαλίδια του Αναστόπουλου.

    Κι από κει που ίσως ξανακάτσω, μπορεί να με ξαναδώ κι εμένα στα κάτω σκαλιά. Ισχνό νεαρό με μακριά μαλλιά, να παραμερίζει πόδια για να περάσει, κρατώντας έναν δίσκο γεμάτο σακουλάκια πασατέμπο (δύο φράγκα το χωνί, φίλε), προσπαθώντας και να μην χάσει τον πελάτη, αλλά να μη χάσει και τη φάση. Ότι την αγαπούσε ο τυπάκος κάθε φάση του Θρύλου…
    Α ρε Ολυμπιακάρα, σαν όλους τους έρωτες κι εσύ…

  4. ΠΡΩΤΟΓΝΩΡΑ ΑΡΘΡΑ ΚΑΙ ΔΗΛΩΣΕΙΣ.
    ΙΣΩΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΡΧΗ ΑΝ ……..ΕΧΕΙ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΦΩΤΙΖΕΙ Ο ΘΕΟΣ!!!!!!!!!!

    Ξενερώνω και ντρέπομαι! – Θέλει πειραιώτικη λεβεντιά να παραδεχθείς τα λάθη σου!
    Ο Πέτρος Φιλίππου θυμίζει πως συμπεριφέρονται οι μεγάλες ομάδες απο το http://www.newsit.gr

    Οι παίκτες της Άρσεναλ δεν εφάρμοσαν το fair play κι έβαλαν γκολ. Την επομένη ο Βενγκέρ ζήτησε από την Αγγλική ομοσπονδία την επανάληψη του αγώνα.

    Αιτιολόγησε την πρότασή του λέγοντας πως η Άρσεναλ σαν μεγάλη ομάδα, που επηρεάζει εκατομμύρια ίσως ανθρώπων, έχει υποχρέωση όχι μόνο να προσφέρει καλό θέαμα αλλά και να συμβάλλει στην κοινωνική διαπαιδαγώγηση, κυρίως στην τήρηση κανόνων, όπως το fair play, που αποσκοπούν στην ανάδειξη αθλητικών και όχι οπαδικών χαρακτηριστικών του ποδοσφαίρου.

    Η Ομοσπονδία το απεδέχθη, ο αγώνας επαναλήφθηκε, η Άρσεναλ ξανακέρδισε και οι οπαδοί της ένοιωσαν πως ο εκπρόσωπός τους τιμά διπλά και πολλαπλά το όνομα και τη φανέλα της ομάδας τους. Και κυρίως πως σέβεται το δικό τους ψυχισμό.

    Από το 2004 έχω διαρκείας στο Καραϊσκάκης. Και πρωτοπήγα πριν το 1960. Το προχθεσινό πεδίο μάχης δεν το έχω ξαναδεί. Καπνογόνα και κροτίδες άνευ λόγου και αιτίας που οι παίκτες- και του Ολυμπιακού- χοροπήδαγαν για να τα αποφύγουν.

    Ο καπνός από παντού ώστε να χρειαστεί περίπου πεντάλεπτο για να καθαρίσει λίγο η ατμόσφαιρα.
    Στην είσοδο μας έκαναν δήθεν έλεγχο και μάζευαν τους αναπτήρες. Η αποθήκη πυρομαχικών, το container με τις φωτοβολίδες από πού πέρασε;
    Το κυνηγητό των παικτών του Παναθηναϊκού στο τέλος, σε ένα αγώνα που η ομάδα σου δεν αδικήθηκε καν, που στην ουσία πήρες πρωτάθλημα, πως και από τι δικαιολογείται;
    Τα λάθη του διαιτητή -πέναλτι Τοροσίδη, γκολ Κατσουράνη- τα είδα αργότερα στην τηλεόραση. Όμως οι ιθύνοντες του Ολυμπιακού τα ήξεραν ήδη όταν έκαναν δηλώσεις της πλάκας.

    Οι παίκτες της Άρσεναλ δεν εφάρμοσαν το fair play κι έβαλαν γκολ. Την επομένη ο Βενγκέρ ζήτησε από την Αγγλική ομοσπονδία την επανάληψη του αγώνα.

    Δεν με ενδιαφέρει τι γράφουν τα βρωμόφυλλα που ονομάζονται αθλητικές εφημερίδες. Ζουν από την καλλιέργεια των πληβειακών ενστίκτων όλη τη βδομάδα και μόλις κάτσει η στραβή σηκώνουν αυστηρά το εισαγγελικό τους δάκτυλο για να πουλήσουν στους απέναντι.

    Δεν με ενδιαφέρει αν οι βάζελοι βρήκαν ευκαιρία και βγήκαν στα κεραμίδια για το πρωτάθλημα που δήθεν έχασαν. Με όσα έγιναν έχουν όλα τα δίκια.

    Θα περίμενα από τον εκπρόσωπο πρόεδρο, τον κ.Μαρινάκη νάχει την λεβεντιά, που εμείς την λέμε Ολυμπιακή, αλλά και την κοινωνική συνείδηση, που εμείς την λέμε Πειραιώτικη, να ζητήσει το ματς να ξαναγίνει, να παραιτηθεί από τη Λίγκα και να ξεβρωμίσει την θύρα 7.

    Γιατί με τις δηλώσεις του ξενερώνω και ντρέπομαι. Εγώ ξέρω και δεν είμαι από Κολλέγιο, πως έτσι ο Πειραιάς δεν γα..ει, γα..έται!

    Καραγκούνης: Θα θρηνήσουμε αθλητές κάποια στιγμή…
    Αναλυτικά η συνέντευξη του Καραγκούνη στον ΒΗΜΑ FM 99,5:

    Είναι δύσκολο για κάποιον που τα έζησε από μέσα να κρατήσει την ψυχραιμία του, αλλά, 48 ώρες μετά, τι σκέπτεστε για όσα έγιναν το Σάββατο;
    Δυστυχώς, τώρα που ξύπνησα το πρωί και διάβασα κάποια πράγματα, φοβάμαι ότι τα πράγματα έχουν ξεφύγει πάρα πολύ. Έγινε μια επίθεση στο σπίτι ενός συναδέλφου μας, προχθές που γυρίσαμε στην Παιανία μετά το παιχνίδι πρώτη φορά είδα τους οπαδούς μας σε τέτοια κατάσταση. Πρέπει όλοι να κάνουμε κάτι, διότι η κατάσταση έχει ξεφύγει πλέον. Μιλάμε για πράγματα που ακόμη κι εγώ τα βλέπω πρώτη φορά πλέον. Από τη μία οι οπαδοί να μας αποθεώνουν για το παιχνίδι και από την άλλη να μας απειλούν να μην ξαναπαίξουμε στην εθνική ομάδα. Πράγματα που και την κοινωνία και τον αθλητισμό τα φέρνουν πολλά χρόνια πίσω. Δεν ξέρω τι πρέπει να γίνει. Πρέπει να βοηθήσουν όλοι, εσείς από την πλευρά σας, οι αθλητές, οι παράγοντες. Αλλά κάθε φορά τα ίδια λέμε και πλέον τα πράγματα έχουν ξεφύγει πάρα πολύ και δεν ξέρω τι πρέπει να σκεφθούμε αυτές τις στιγμές. Κάνουμε αυτή τη στιγμή μια προσπάθεια να παίξουμε ποδόσφαιρο. Εμένα δεν μου μένουν πολλά χρόνια και θέλω να συνεχίσουμε να παίζουμε αυτό που αγαπάμε. Αυτό είναι η δουλειά μας. Αλλά βλέπουμε ότι όλο αυτό που βιώνουμε είναι εκτός του αθλητισμού και δεν ξέρω τι πρέπει να γίνει πραγματικά, τι πρέπει να γίνει για να παίξουμε ποδόσφαιρο.

    Υπήρξε επίθεση κατά των παικτών και της αποστολής του Παναθηναϊκού;
    Υπήρχε μια συνοδεία σαν να πήγαινε ο Ομπάμα, σαν να είχε έρθει στην Ελλάδα. Ήταν 40 μηχανές της Αστυνομίας μπροστά και άλλες τόσες πίσω και αυτό φαντάζομαι ότι γίνεται και όταν έρχεται η αποστολή του Ολυμπιακού στο δικό μας γήπεδο. Η αποστολή όταν έφτασε στο γήπεδο δεν έγινε το παραμικρό. Αλλά αυτό, το κανονικό, το προφανές, έγινε θέμα συζήτησης. Καταλαβαίνετε λοιπόν πού έχουμε φτάσει. Αυτό που δεν έπρεπε να γίνει, ήταν αυτό που έγινε στο τέλος. Δηλαδή, αυτές οι σκηνές που κάνουν το γύρο του κόσμου, δεν είναι για κανέναν καλό, ούτε για τον Ολυμπιακό. Με ποιο σεβασμό θα μας αντιμετωπίζουν μετά; Πώς θα αντιμετωπίζουν την εθνική ομάδα; Είμαστε αυτή τη στιγμή 10η ομάδα στον κόσμο, έχουμε πάρει ένα ευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Έχουμε γίνει μια οικογένεια ανάμεσά μας οι παίκτες του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού και βλέπουμε τώρα ότι πάμε να γυρίσουμε πάλι πίσω στα ίδια. Δεν πρέπει να γίνονται αυτά σε καμία περίπτωση. Πάμε να παίξουμε ποδόσφαιρο και μέσα στο γήπεδο βλέπουμε ότι, ενώ σε παιχνίδι Champions League και στο γήπεδό μας δεν επιτρέπεται να πετάξεις ούτε ένα καπνογόνο, για δέκα λεπτά το παιχνίδι καθυστέρησε διότι η ατμόσφαιρα ήταν αποπνικτική. Θα θρηνήσουμε και σε μας τους αθλητές κάποια στιγμή θύματα.

    Οι ίδιοι οπαδοί έχουν άλλη συμπεριφορά στους αγώνες του Champions League, γιατί στο εγχώριο πρωτάθλημα δεν υπάρχουν ποινές…
    Έχετε δίκιο. Έτσι είναι. Πραγματικά θα πρέπει όλοι να κάνουμε κάτι. Και εμείς δεν ξέρουμε τώρα πού να αποτανθούμε. Ίσως και εγώ τώρα να μην είμαι αρεστός στους οπαδούς της ομάδας μου, αλλά ο συμπαίκτης μου στην εθνική ομάδα, ο Τοροσίδης, έκανε λάθος στη συμπεριφορά του και το παραδέχθηκε. Αλλά με τι πίεση ζούμε, είναι ένα ντέρμπι, είναι φυσιολογικό να υπάρχει πίεση. Μερικές φορές στην Ελλάδα φθάνει παραπάνω από τα όρια του κάθε αθλητή. Είναι δυσβάστακτο μερικές φορές αυτό το πράγμα.

    Τι έγινε με τον Τοροσίδη;
    Έγινε μεγάλη παραπληροφόρηση. Άκουσα χθες τον κ. Μώραλη, τον οποίο όσες φορές τον έχω ακούσει, θεωρώ ότι είναι ένας σοβαρός άνθρωπος, να λέει ότι πήγαμε οι τέσσερις διεθνείς του Παναθηναϊκού – ευτυχώς που βγήκε η ανακοίνωση του Ολυμπιακού και τα λέει σωστά – να βρούμε δυόμιση ώρες μετά το παιχνίδι τον συμπαίκτη μας να τον χτυπήσουμε. Αν είναι δυνατόν. Και ο συμπαίκτης μας ο Λέτο που ήταν έξαλλος μετά το παιχνίδι, μετά την αψιμαχία που είχαν, και εμείς πήγαμε να τον συγκρατήσουμε να μη γίνει αυτό το πράγμα, γιατί είναι επαγγελματίες παίκτες. Και τελικά έγινε αυτό το πράγμα. Κατεβήκαμε από το λεωφορείο για να σταματήσει ό,τι έγινε και ευτυχώς τελικά δεν έγινε τίποτε. Είχε φύγει ο Τοροσίδης και ζήτησε βέβαια συγγνώμη προς τιμήν του, αλλά σας είπα ότι τα πράγματα έχουν ξεφύγει.

    Ακούγονται φωνές ότι πρέπει να διακοπεί το πρωτάθλημα…
    Ακούγονται διάφορα πράγματα και εγώ, βέβαια, καταλαβαίνω τους οπαδούς μας, αλλά δεν είναι λύσεις όλες αυτές εν βρασμώ. Δεν είναι ό,τι καλύτερο να ρίχνουμε λάδι στη φωτιά και να λέμε ότι έγιναν αυτά ή εκείνα. Και στο τέλος του παιχνιδιού δεν έπρεπε να γίνουν όλα αυτά…
    Το ζητάμε σαν χάρη και εμείς οι αθλητές. Οι συνάδελφοί μας του Ολυμπιακού θα πάνε να παίξουν σε δυο βδομάδες στη Θεσσαλονίκη και όλη αυτή η έχθρα που δημιουργείται θα βγει πάνω τους. Γιατί να γίνεται όλο αυτό; Και μετά αυτό θα γίνει βεντέτα και θα βγει στο μπάσκετ, δεν έχει τέλος αυτό. Έχουμε φτάσει στο «Καραϊσκάκη» με την εθνική ομάδα να μην έρχονται οι οπαδοί του Παναθηναϊκού και της ΑΕΚ και να έρχονται μεμονωμένοι, ευτυχώς, οπαδοί του Ολυμπιακού και να βρίζουν τους παίκτες της εθνικής ομάδας που είναι του Παναθηναϊκού και της ΑΕΚ.

    Η στάση της διοίκησης του Ολυμπιακού θα έπρεπε να είναι διαφορετική;
    Θα έπρεπε να καταλάβουν και εκείνοι ότι δεν μπορεί να κερδίζει μόνο μία ομάδα και να μη γίνονται τελικά όλα αυτά…


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: