Αναρτήθηκε από: ΝΚΤ | 22/06/2010

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΛΙΕΡΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΟΥ ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΥ (1957-1995)

ΤΟ ΜΝΗΜΕΙΟ ΠΕΣΟΝΤΩΝ ΣΤΗ ΣΧΟΛΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ ΣΤΡΑΤΟΥ

ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΝΗΜΕΙΟ ΣΤΗ ΣΧΟΛΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ ΣΤΡΑΤΟΥ

 

 ΤΙΜΗΘΗΚΕ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΛΙΕΡΗΣ
 Το Σάββατο 20 Αυγούστου 2004 πραγματοποιήθηκε η τιμητική εκδήλωση σε συνεργασία του Δήμου Μαραθοκάμπου και του Συλλόγου Σκουριωτών στην Αθήνα « Η Πρόοδος». Σύμφωνα με το πρόγραμμα που είχε καταρτισθεί από το Δήμο Μαραθοκάμπου τοποθετήθηκε μαρμάρινη πλάκα δίπλα στην στήλη πεσόντων στον ηρώον του χωριού με τη φωτογραφία του παλικαριού. Παρουσία εκπρόσωπου τους Σεβ. Μητροπολίτη κ. Ευσεβίου, του Νομάρχου κ. Κάρλα, του Στρατ.Διοικητού , του Αστυνομικού Δ/ντου Σάμου, του Δημάρχου κ. Κουτσοδόντη, του Προέδρου του Δη,. Συμβουλίου κ.α. Αίσθηση προκάλεσε η απουσία των Δημοτικών αρχόντων του τοπικού διαμερίσματος του χωρίου.

Στρατηγικό άγημα και στρατιωτική μπάντα .Σύμφωνα με το πρόγραμμα προηγήθηκε τρισάγιο, ακολούθησαν τα αποκαλυπτήρια της μαρμάρινης πλάκας, ανακρούσθηκε ο εθνικός ύμνος και ακολούθησαν σύντομοι λόγοι. Ομίλησαν ο Δήμαρχος κ.Γ. Κουτσοδόντης, ο διδάσκαλος κ. Κώστας Κυριακού, ο διδάσκαλος κ. Λεωνίδας Ζαφειρόπουλος θείος του τιμώμενου και έκλεισε ο Πρόεδρος του Συλλόγου κ. Χρ. Χατζηνικόλαου. Την εκδήλωση παρακολουθήσαν όλοι οι κάτοικοι του χςριού και πολλοί επισκέπτες. Ακολούθησε κέρασμα που προσέφερε ο Δήμος Μαραθοκάμπου στο καφενείο του Λεωνίδα. Στην εκδήλωση παραβρέθηκε όλη η οικογένεια Κωνσταντιλιέρη. Ας είναι αιώνια σου η μνήμη αγαπητέ Γιώργο.

 Από την εφημερίδα «ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ» του συλλόγου Σκουριωτών «Η ΠΡΟΟΔΟΣ» Φύλλο 19 (ΑYΓΟΥΣΤΟΣ 2004-ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2005)

 

ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΤΟΥ ΣΥΓΧΩΡΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΦΙΛΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΛΙΕΡΗ  ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΟΥΜΕ ΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ κ.ΛΕΩΝΙΔΑ ΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟΥ

ΑΠΟ ΤΗΝ  ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ  ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ «ΣΚΟΥΡΑΙΪΚΩΝ» ΠΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΣΤΙΣ 22/08/2004.

Αγαπητοί Συγχωριανοί

Συγκεντρωθήκαμε σήμερα σε αυτόν εδώ το χώρο για να τιμήσουμε ένα δικό μας παιδί , ένα δικό μας παλικάρι, το γελαστό παιδί , το Γιώργο Ερωτόκριτου Κωνσταντιλιέρη, που γεννήθηκε εδώ στα Σκουραιικα της Σάμου το 1957.

 Τελείωσε αυτό το Δημοτικό σχολείο που βρισκόμαστε τώρα. Στη συνέχεια τελειώνει το 6/τάξιο Γυμνάσιο Μαραθόκαμπου. Το 1977 παρουσιάστηκε στην Αυλώνα, στα τεθωρακισμένα. Γίνεται Έφεδρος Αξιωματικός και κατά τη διάρκεια της θητείας του ζητά η Αεροπορία Στρατού Έφεδρους Αξιωματικός για χειριστές -πιλότους- ελικοπτέρων. Επιτυγχάνει στις εξετάσεις και τα τεστ που γίνονται και έτσι φοιτά στη Σχολή Αεροπορίας Στρατού στο Βόλο και αρχίζει να πετάει σαν συγκυβερνήτης. Στις 13-4-1979 ονομάζεται Ανθυπολοχαγός και πηγαίνει, σαν πιλότος πλέον στο 24ΛΑΣ στην Αλεξανδρούπολη όπου και παραμένει μέχρι το 1981.

Στην Αλεξανδρούπολη γνωρίζεται με την Αναστασία Νταούλα, την οποία νυμφεύεται το 1982. Από το γάμο τους αποκτούν δύο παιδιά, τα οποία είναι σήμερα εδώ μαζί μας. Τον Ερωτόκριτο, ο οποίος φοιτά στο 5ο έτος της Στρατιωτικής Ιατρικής Σχολής και το Σωκράτη, ο οποίος δίνοντας Πανελλήνιες Εξετάσεις εφέτος μπαίνει και αυτός στη Στρατιωτική Ιατρική Σχολή.

 Από το 1981 μέχρι το 1994 παίρνει μεταθέσεις στην Πάχη των Μεγάρων 2 φορές και στην Αλεξανδρούπολη άλλες 2 φορές. Στις 23-7-1994, λοχαγός πλέον, παίρνει μετάθεση για Αλεξανδρούπολη από όπου θα έπαιρνε  τη σύνταξη του σε 2 χρόνια περίπου.

 Όπως μου έλεγε του άρεσε να πετάει με ένα διθέσιο ελικόπτερο παρατήρησης, τη γυάλα όπως τη λένε, γιατί έχει ευρυχωρία –ήταν και ψηλός ο Γιώργος- και απεριόριστη ορατότητα. Το ελικόπτερο είχε μπει για επισκευή και ενώ είχε ολοκληρωθεί η επισκευή του, παίρνει εντολή να πραγματοποιήσει «πτήση συντηρήσης», όπως λέγεται στην στρατιωτική ορολόγια, η πτήση αμέσως μετά την αποκατάσταση βλάβης.

 Είναι σήμερα Τρίτη 28 Νοεμβρίου 1995, ώρα 9:45. Σηκώνεται λοιπόν από το αεροδρόμιο της Αλεξανδρούπολης και ενώ βρίσκεται σε ύψος 200 ποδιών , ξαφνικά αρχίζει να χάνει ύψος και να ταλαντεύεται. Ο Γιώργος σύμφωνα με πολλούς αυτόπτες μάρτυρες συναδέλφους του είχε διανύσει μόλις 150 μέτρα και προσπαθεί να επαναφέρει το ελικόπτερο στην κανονική του πορεία. Στάθηκε όμως αδύνατο, το μόνο που κατάφερε μετά από υπεράνθρωπες , σύμφωνα πάντα με μαρτυρίες συναδέλφων του, ήταν να μην το ρίξει πάνω στον εθνικό δρόμο Αλεξανδρούπολης- Κήπων Έβρου, όπου υπήρχε αρκετή κίνηση και μάλιστα μια μεγάλη φάλαγγα στρατιωτικών οχημάτων και θα υπήρχαν πολλά θύματα, αλλά ακριβώς πλάι στο δρόμο, όπου ανεφλέγη με συνέπεια ο Γιώργος να υποστεί πολλά θανατηφόρα εγκαύματα. Αμέσως έτρεξαν οι συνάδελφοι του από το αεροδρόμιο για να σβήσουν τη φωτιά και να τον απεγκλωβίσουν, δυστυχώς όμως ήταν πολύ αργά.

 Το πόρισμα που βγήκε μετά την εξέταση του ελικοπτέρου από εμπειρογνώμονες έλεγε ότι η πτώση ωφείλετο σε μηχανική βλάβη.

Ο Γιώργος ήταν ένας πολύ έμπειρος πιλότος, με πάνω από 3.500 ώρες πτήσης. Είχε τιμηθεί με το μετάλλιο Στρατιωτικής άξιας Γ’ τάξης ,με τον Αργυρό Σταυρό του Τάγματος Φοίνικα με τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος Φοίνικα. Είχε δηλαδή μια επιτυχημένη πορεία, η οποία όμως είχε τραγικό τέλος και μάλιστα λίγο πριν από την αποστράτευσή του.

 Γιώργο πάντα θα σε θυμόμαστε και πάντα θα είσαι κοντά μας.

 

 

Advertisements

Responses

  1. Και μετά από όλη αυτή την έρευνα που κάναμε εμείς -χωρίς την ιδιότητα του δημοσιογράφου- απορώ πως δεν μπόρεσε ο συντάκτης αυτής της «είδησης», που επισκέφθηκε και το χωριό για κάποιο άλλο ρεπορτάζ, να βρει τόσο υλικό ώστε ν’ αποφύγει τέτοιο λάθος!!!

    Βάσει λοιπόν του άρθρου 1 παρ. στ. του Κώδικα Δεοντολογίας του Δημοσιογραφικού Επαγγέλματος, ο οποίος ψηφίστηκε ομόφωνα στο Β’ Συνέδριο της Π.Ο.Ε.Σ.Υ. στις 26-28 Ιουνίου 1998, θα πρέπει ο συγκεκριμένος συντάκτης και κατ’ επέκταση η συγκεκριμένη εφημερίδα :
    «Να επανορθώνει χωρίς χρονοτριβή, με ανάλογη παρουσίαση και ενδεδειγμένο τονισμό, ανακριβείς πληροφορίες και ψευδείς ισχυρισμούς, που προσβάλλουν την τιμή και την υπόληψη του ανθρώπου και του πολίτη και να δημοσιεύει ή να μεταδίδει την αντίθετη άποψη, χωρίς, αναγκαστικά, ανταπάντηση, η οποία θα τον έθετε σε προνομιακή θέση έναντι του θιγομένου.»

    Όπως επίσης στο ίδιο άρθρο παρ. β. πρέπει :
    «Να θεωρεί προσβολή για την κοινωνία και πράξη μειωτική για τον εαυτό του τη διαστρέβλωση, την απόκρυψη, την αλλοίωση ή την πλαστογράφηση των πραγματικών περιστατικών.»

    Μήπως λοιπόν έχουμε να περιμένουμε κάτι από τον συντάκτη και την εφημερίδα;

    Υ.Γ. Ως «θιγόμενος» θεωρείται όλο το χωριό, διότι το θέμα μας αφορά όλους!!!

    Βαρελά Ειρήνη.

  2. Πολλές φορές όταν ένα άρθρο ή ένα σχόλιο ενός δημοσιογράφου προκαλεί «κοινωνική αναταραχή» ή το «λαϊκό αίσθημα»……… 2-3 ατόμων, το μόνο που μπορείς να επιλέξεις είναι την σιωπή.
    Όμως εδώ θα πρέπει να επισημάνουμε και κάποια πράγματα σε κάποιους «κυρίους & κυρίες» που φαίνεται ότι «κόπτονται» πολύ για τον αείμνηστο Γιώργο Κωνσταντιλιέρη.

    Κατ’αρχήν οι χαρακτηρισμοί «ΚΙΤΡΙΝΗ ΠΑΛΙΟΦΥΛΛΑΔΑ», «…άθλιο “άρθρο” αυτής της παλιοφυλλάδας» και απειλές τύπου «……προκαλώ αυτόν που έγραψε αυτά τα ψεύδη να έρθει, για πρώτη και τελευταία σίγουρα φορά, στο χωριό μας», δεν μας αγγίζουν και σίγουρα επιστρέφουν πίσω στους αποστολείς τους.

    2ον. Να μας υποδείξουν οι «θιγόμενοι» μέσα από το άρθρο αυτό, σε πιο σημείο λέμε ότι ΔΕΝ σεβόμαστε την μνήμη του νεκρού και αν ίσα – ίσα το αναφέρουμε κιόλας. Ξαναδιαβάστε το προσεκτικά και αν δείτε ότι κάπου γράφουμε κάτι μειωτικό για τον Γιωργο Κωνσταντιλιέρη, τότε είναι σίγουρο πως θα ζητήσουμε δημόσια συγνώμη.

    3ον. Επειδή μας επαναφέρετε στην τάξη με ιδιαίτερα επιχειρήματα όπως του τύπου «…Και μετά από όλη αυτή την έρευνα που κάναμε εμείς -χωρίς την ιδιότητα του δημοσιογράφου- απορώ πως δεν μπόρεσε ο συντάκτης αυτής της “είδησης”, που επισκέφθηκε και το χωριό για κάποιο άλλο ρεπορτάζ, να βρει τόσο υλικό ώστε ν’ αποφύγει τέτοιο λάθος!!!», πράγματι ήταν μεγάλο το δημοσιογραφικό μας ατόπημα και έπρεπε να βρούμε το δημοσίευμα αυτό της πανελληνίας κυκλοφορίας εφημερίδας «ΑΓ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ» του Συλλόγου Σκουριωτών και ζητούμε συγνώμη.
    Όμως μέσα από αυτό το δημοσίευμα η παρατήρηση που έχουμε να κάνουμε είναι η εξής. Γιατί άραγε αναφέρει ότι…….»Αίσθηση προκάλεσε η απουσία των Δημοτικών αρχόντων του τοπικού διαμερίσματος του χωρίου.»;;;
    Απλά αναρωτιώμαστε…

    4ον. Διαβάζοντας τον λόγο του κ. Ζαφειρόπουλου την ημέρα της εκδήλωσης που έγινε βλέπουμε να αναφέρει σε ένα σημείο το εξής: » Το πόρισμα που βγήκε μετά την εξέταση του ελικοπτέρου από εμπειρογνώμονες έλεγε ότι η πτώση ωφείλετο σε μηχανική βλάβη.»
    Ρωτάμε λοιπόν. Η ημερομηνία της εκδήλωσης όπου έγιναν τα αποκαλυπτήρια της πλακέτας στο χωριό έγινε στις 22 Αυγούστου του 2004, δηλαδή 9 περίπου χρόνια μετά (28-11-1995) από τον άδικο χαμό του αεροπόρου. Τώρα έχουμε Ιούνιο του 2010 και τον Νοέμβριο συμπληρώνουμε 15 χρόνια από τον χαμό του!
    Από το πόρισμα αυτό που επικαλείται ο θείος του νεκρού πιλότου βγαίνει ότι υπήρξε μηχανική βλάβη.
    Αν πράγματι είναι έτσι θα είχε περισσότερο ενδιαφέρον για μας «κυρία» που μας θεωρείς «κίτρινους & άθλιους» και θέλεις να μας κάνεις και μαθήματα δημοσιογραφικής δεοντολογίας, να μάθουμε ποιες ήταν οι διαδικασίες που κίνησε η οικογένεια για να δικαιώσει την μνήμη και τον άδικο χαμό του αγαπημένου τους προσώπου και επίσης ποιοι απολογήθηκαν, αλλά και τιμωρήθηκαν γι’ αυτό που έγινε!
    Δηλαδή να δώσουν ένα (μετά από επισκευή) ελικόπτερο στον Κωνσταντιλιέρη, για να το δοκιμάσει και να τον οδηγήσουν με μαθηματική ακρίβεια στον θάνατο!
    Για πέστε μας λοιπόν πως δικαιώθηκε ο αείμνηστος και η οικογένεια και το ξανασυζητάμε το θέμα.

    Υ.Γ. Φαντάζομαι πως δεν θα μας παραπέμψετε στην οικογένεια γιατί τους ξαναρωτήσαμε και αποφεύγουν να μας απαντήσουν. Εσείς θα μας απαντήσετε σαν ΚΑΛΗ δημοσιογράφος.
    Ελπίζουμε στην δημοκρατικότητα του μπλογκ για ανάρτηση του σχολίου μας.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: